Niet indexeren grens voor hoogste percentage eigenwoningforfait

Het kabinet heeft een houdbaarheidspakket opgesteld. Hierdoor moeten de overheidsfinanciën weer op orde worden gebracht. Het niet langer indexeren van de grens waarboven het hoogste percentage aan eigenwoningforfait wordt berekend (kamerstuk 32303), is één van de maatregelen binnen het houdbaarheidspakket.

Door deze grens, die nu is vastgesteld op 1.010.000 euro, niet langer te indexeren, kwalificeren meer woningen voor een extra hoog eigenwoningforfait. Hierdoor stijgt het inkomen van belastingplichtigen met een eigen woning van meer dan 1.010.000 euro, waardoor ook de inkomsten voor de overheid toenemen.

Belang voor de praktijk

Het voordeel uit een eigen woning moet bij het inkomen in box 1 worden geteld. Het voordeel wordt op forfaitaire wijze vastgesteld en bedraagt een percentage van de waarde van de woning volgens de Wet waardering onroerende zaken, de zogenaamde WOZ-waarde. Tot en met 2008 gold hierbij een maximering: het eigenwoningforfait kon niet hoger zijn dan 9.300 euro. Dit maximum werd bereikt bij woningen met een WOZ-waarde van 1.690.909 euro.

­Deze maximering is met ingang van 2009 komen te vervallen. In 2010 is voor de duurdere woningen het eigenwoningforfait verhoogd. Voor woningen met een WOZ-waarde van meer dan 1.010.000 euro bedraagt het eigenwoningforfait nu 5.555 euro (0,55 procent over 1.010.000 euro) vermeerderd met 0,80 procent van de WOZ-waarde voor zover deze meer bedraagt dan 1.010.000 euro.

Extra hoog eigenwoningforfait

Invoering van het wetsvoorstel leidt ertoe dat de grens van 1.010.000 euro niet wordt geïndexeerd. Het kabinet gaat ervan uit dat de huizenprijzen wel stijgen. Hierdoor zijn er in de toekomst meer woningen die boven de 1.010.000 euro grens uitkomen en waarvoor een extra hoog eigenwoningforfait van toepassing is. Een hoger eigenwoningforfait zorgt voor een hoger inkomen in box 1, en dit zorgt weer voor meer belastingopbrengst.

­Aftrek wegens geen of geringe eigenwoningschuld

Het kan zijn dat het bedrag van het eigenwoningforfait hoger is dan de aftrekbare kosten voor de eigen woning. De belastingplichtige heeft dan recht op een aftrek wegens geen of geringe eigenwoningschuld. Deze aftrek bedraagt het (positieve) verschil tussen het eigenwoningforfait en de aftrekbare kosten voor de eigen woning. Heeft een belastingplichtige wel een eigen woning, maar geen eigenwoningschuld, dan hoeft hij op grond van deze regeling geen inkomstenbelasting te betalen over zijn eigen woning.

Let op

Of dit wetsvoorstel tijdens de resterende demissionaire kabinetsperiode nog wordt behandeld, is nog niet duidelijk. Heeft u vragen? Neem dan contact op met één van onze fiscale adviseurs.